Krótko o mukowiscydozie

Krótko o mukowiscydozie

Mukowiscydoza jest chorobą dziedziczną, którą powoduje recesywny gen autosomalny. Do najbardziej poważnych objawów mukowiscydozy należą zaburzenia pracy układu oddechowego u pacjenta. W układzie oddechowym osoby chorej na mukowiscydozę powstaje nadmiernie lepki śluz, którego nie są w stanie usunąć rzęski, które wyścielają oskrzela. Nie usunięty przez rzęski śluz jest pożywką dla chorobotwórczych bakterii, które wywołują przede wszystkim ciągle nawracające zapalenie płuc. Zagęszczony śluz gromadzi się nie tylko w oskrzelach, ale także w innych organach wewnętrznych. Może na przykład zgromadzić się w przewodach wątroby czy w jelitach. W efekcie może dojść do zaburzeń trawienia. W leczeniu mukowiscydozy stosuje się antybiotykoterapię, którą leczy się przede wszystkim infekcje bakteryjne. U osób chorych na mukowiscydozę zachodzi także konieczność codziennego usuwania śluzu, który zalega w układzie oddechowym. Gdyby nie podawano antybiotyków oraz nie usuwano śluzu, najprawdopodobniej osoba z mukowiscydozą nie miałaby szansy na przeżycie okresu niemowlęcego. U pacjentów, u których doszło do całkowitej niewydolności płuc często podejmuje się przeszczep płuc. Mukowiscydoza to choroba na ten moment wiedzy medycznej nieuleczalna. Chorych na mukowiscydozę nie można wyleczyć, można jedynie wydłużyć ich życie. Do objawów choroby należy napadowy, przewlekły kaszel, nawracające zapalenia płuc.